Dostaliśmy bluzy z logo bez kilku rozmiarów. Wydawać resztę czy czekać?

Ja bym najpierw sprawdziła, komu dokładnie brakuje tych bluz, zanim cokolwiek pójdzie do ludzi. Mieliśmy podobnie z polarami i największy bałagan był nie przy brakach, tylko przy tłumaczeniu, czemu jedni już mają, a inni czekają. Jeśli to jedna ekipa, to oni sobie to od razu porównają. Lepiej podjąć jedną decyzję niż potem trzy razy ją odkręcać.

U nas raz poszła część od razu, bo też był termin na karku. Na początku wyglądało to sensownie, bo większość osób dostała swoje rzeczy i temat niby był zamknięty. Potem zaczęło się: czy ktoś może zamienić XL na L, czy ta jedna M może być tylko na wyjazd, czy osoba bez bluzy ma dostać starą z poprzedniej partii. Po tygodniu już nikt nie pamiętał, co było tymczasowe, a co docelowe. Drugi raz zrobiłbym prościej: albo wydaję tylko tej grupie, która naprawdę musi mieć bluzy na dany dzień, albo czekam z całością. Najgorsze jest rozdanie prawie wszystkim i zostawienie kilku osób z obietnicą, że jakoś dojdzie.

A te brakujące M i XL są dla osób, które jadą na szkolenie, czy ogólnie z całej listy? I ile macie realnie czasu do rozdania, dzień czy kilka dni? Bo jeśli brakuje rozmiarów ludziom widocznym na miejscu, to trochę inna sytuacja niż przy zapasie albo osobach z biura.

Ja bym uważała z częściowym rozdawaniem, bo ludzie potrafią to odebrać personalnie, nawet jeśli to zwykły błąd w dostawie. Ktoś dostaje nową bluzę z logo, ktoś nie, a potem zaczyna się tłumaczenie na korytarzu. Jeśli już wydawać, to raczej z jedną informacją do wszystkich, a nie po cichu przy biurku. Inaczej z problemu z rozmiarami robi się problem z komunikacją.

Najpierw zaznacz na liście, komu konkretnie brakuje rozmiaru. Bez tego za dwa dni nikt nie będzie pamiętał, co komu obiecano.

Ja bym odłożył osobno karton z brakami i osobno rzeczy gotowe do wydania. Na liście warto wpisać nie tylko rozmiar, ale też czy ktoś odebrał bluzę, czy czeka na domówienie. Przy częściowym wydaniu nie podpisywałbym odbioru kompletu, tylko konkretnej sztuki. Brzmi jak przesada, ale potem ratuje skórę, kiedy ktoś po tygodniu mówi, że miał dostać coś innego.

Nie dawałabym większych rozmiarów na przeczekanie. Taka bluza potem leży w szafce i wszyscy udają, że temat jest załatwiony.

Przy szkoleniu zrobiłabym podział na osoby, które muszą mieć bluzę na miejscu, i resztę. Mieliśmy podobnie przed wyjazdem, tylko u nas brakowało kilku damskich rozmiarów. Nie rozdaliśmy wszystkiego, bo wyszłoby, że pół grupy wygląda spójnie, a kilka osób jest w starych rzeczach. Wydaliśmy tylko tym, którzy mieli stać przy recepcji i prowadzić uczestników, a pozostałym daliśmy jedną informację z datą domówienia. Nie było idealnie, ale przynajmniej nikt nie myślał, że o nim zapomniano. Najgorzej robić wyjątki po cichu.

Ja bym dostawcę przycisnął o konkretną datę, nie tylko o to, czy da się domówić. Sprawdzę magazyn brzmi dobrze, ale dla ciebie nic z tego nie wynika, jeśli nie ma terminu. Poproś też o potwierdzenie rozmiarów mailowo. Wtedy dopiero masz z czego wybierać: czekać, rozdawać część albo robić awaryjny wariant na szkolenie.

Jako osoba po drugiej stronie wolałabym normalnie usłyszeć, że moja bluza dojedzie później. Gorszy byłby przypadkowy rozmiar tylko po to, żeby coś wręczyć.

Może zrób rozwiązanie pośrednie. Jeśli ktoś faktycznie jedzie i będzie w tej bluzie występował albo obsługiwał ludzi, to ma pierwszeństwo. Jeśli ktoś jedzie jako uczestnik i bluza nie jest krytyczna, to czeka na komplet. Tylko trzeba to powiedzieć jasno, bo inaczej każdy sobie dopowie własną wersję.

Tylko nie rozcinaj wszystkich opakowań, jeśli część może wrócić albo być zamieniana. Przy zwrocie od razu zaczyna się gadanie, czy to było ruszane.